ما این پست رو شبِ روزِ خبرنگار نوشتیم ( چه جمله ای شد ! ) اما به دلایلی نشد که همون
موقع آپ بشه اما این تبریک رو با ۹ روز تاخیر پذیرا باشین .
این زندگی با تمام سختی ها و گاهآ بدیهایی که داره ٬ فرصت هایی رو به ما میده که به تمام
آن چه تا کنون در روابط شخصی ویا کاریمون بهش ایمان داشتیم رو دچار چالش کنه و ما رو به شک
بیندازه که اصلآ حس خوبی نیست !
مثل ما خبرنگارها که عادت کردیم همیشه از سوی مسئولان با بی مهری مواجه شویم و مسئولانی
که عادت دارند از خبرنگاران بگریزند ( البته مسئولان خاص از خبرنگاران خاص تر ) .
اما جالبه که با فرارسیدن روز خبرنگار تمامی مسئولین اعم از کشوری و لشکری به حرفه و شخص
خبرنگاران علاقه مند شده و با ارسال دعوتنامه ٬ تقدیرنامه و نامه های دیگر محبت خود را ابراز داشته
وآنان رو مورد عنایت خود قرار می دهند .
البته این وضعیت ۲۴ ساعت بیشتر ادامه نداره و همه چیز به حالت عادی برمیگرده .
و تنها قربانی این مقوله خبرنگاره که از این پس باور میکنه و دوست داره همه چیز مثل
همون روز جالب باشه اما حیف .....
به هر حال روز خبر نگار مبارک با آرزوی اینکه همه ی روزها روز خبرنگار باشه .
